De afgelopen week ben ik zeer actief aan het bloggen over Wie is de Mol? Maar dat is natuurlijk niet het enige wat ik doe. Ik twitter ook als @thfcwoutor.
Gisteren tijdens de livestream van het proces over Joran twitterde ik een flauwe grap over zijn tolk. Die tweet kwam ‘s avonds terug in het social media programma BNN 24/7. Ze hadden zelfs de moeite genomen er de juiste beelden bij te vinden. Nieuwsgierig geworden? Filmpje staat hieronder. My 15 seconds of shame.
Op 26 november kwam @tjan samen met partner @jooqc bij ikzegje (@thfcwoutor) rijsttafel eten. In de week voorafgaande aan onze eetafspraak blogde en twitterde ik de recepten het wereldwijde web op. Zojuist de laatste receptjes online gezet, want daar had ik vlak voor de rijsttafel geen tijd meer voor. En hier is dan het resultaat van mijn inspanningen: een complete doe-het-zelf-rijsttafel. De dagen erna heb ik nog een paar dagen resttafel gegeten, in het geheel geen straf.
De rijsttafel vlak voordat we aan tafel gingen. En ja, er was genoeg of beter teveel.
Eruptie Strokkur van dichtbij
Strokkur spettert twee keer in korte tijd
Uitgeslapen en ’s ochtends een beetje gelummeld. Koffers alvast grotendeels ingepakt. Vanavond gaan we uit eten met Bogi Agustsson. We hebben gereserveerd bij Tapas Husid. Maar eerst gaan we lekker wandelen. We zijn de deur nog niet uit of Bogi belt. Khadaffi is gevangen genomen en overleden. Dat betekent dat Bogi moet werken, hij moet vanavond nieuws lezen en als talking head in een achtergrondprogramma zitten. Hij kan dus niet met ons uit eten. Jammer maar begrijpelijk. Dus we spreken af om elkaar eerder die dag te ontmoeten.
Perlan, de warmwateropslag voor Reykjavik
Onze wandeling voert ons richting Perlan of Pearl, het grote koepelvormige gebouw waar een groot deel van het warm water voor Reykjavik wordt opgeslagen. Perlan ligt bovenop een heuvel, maar is niet makkelijk te bereiken want een drukke weg scheidt de heuvel en het centrum. Natuurlijk begint het ook nog eens stevig te regenen, wij schuilen in een tunneltje. Als de ergste regen voorbij is, kunnen we doorwandelen naar Perlan. De omgeving is hier vrij bosrijk en ach we komen nergens voor, gewoon een beetje ontspannen. Bovenop Perlan heb je een prachtig uitzicht over de stad. Natuurlijk weer wat foto’s gemaakt.
Een laatste blik op Reykjavik
Bogi kwam ons ophalen en nam ons mee naar een studentencafeetje vlak bij de universiteit. IJsland heeft zeven universiteiten, een beetje veel voor een land met 300.000 inwoners, maar ze lezen en leren veel in IJsland, wat moet je ook anders met dat weer? Het was heel leuk om met Bogi bij te praten. Inmiddels hebben wij mekaar in drie hoofdsteden ontmoet: Amsterdam, London en nu Reykjavik.
Bogi heeft ons teruggebracht naar ons appartement. Wij uit eten en hij aan het werk.
Het eten bij Tapas Husid was voortreffelijk en een passende afsluiter van onze vakantie. Allemaal lekkere hapjes en een prachtig uitzicht op de oude haven, wat konden we ons verder nog wensen?
Op de terugweg nog wat broodjes gekocht voor in het vliegtuig en daarna bijtijds naar bed, want om vijf uur komt de taxi ons ophalen.
Nou die taxi die kwam dus niet. Wij stonden al tien minuten te wachten en nog steeds geen taxi. Dat zag er niet goed uit, want om 5.20 uur moesten we de bus hebben naar de luchthaven. Gelukkig hadden we de naam van het taxibedrijf. Dus op mijn telefoon opgezocht, nummer gebeld en aangegeven dat we naar het busstation moesten. Op de een of andere manier dachten zij dat we pas om half zes opgehaald moesten worden. Enfin, taxi kwam snel en bracht ons net op tijd naar het busstation. Daar naar de bus gerend en een plaatsje opgezocht. Gelukkig was dit onfortuinlijke incidentje de enige vertraging in onze terugreis. Alles ging voorspoedig, ik heb zelfs kunnen slapen in het vliegtuig.
En zo eindigde een prachtige vakantie naar een van de mooiste landen waar wij ooit geweest zijn
Wederom voor IJslandse begrippen in alle vroegte werden wij opgepikt voor onze tour. Het leven in IJsland komt langzaam op gang, dus tussen half negen en negen zie je nog bijna geen mensen op straat. Wij stonden er wel en werden verwelkomd door onze gids David, een Engelsman die al een jaar of acht in IJsland woont. Op internet hadden we goede verhalen gelezen over David en die maakte hij gemakkelijk waar.
Het had wat gesneeuwd de afgelopen nacht dus de wegen en omgeving waren wit. Maar met forse snelheid schoten wij door het landschap. Door de beslagen raampjes van de bus was niet meer waar te nemen dan een wittige gloed. Onze eerste stop was bij de Nesjavellir powerstation. Hier wordt zo’n 80% van de energie voor Reykjavik opgewekt. De omgeving is prachtig, zeker met een beetje verse sneeuw. Snel het busje weer in en op naar de Kerid krater. Hier is niet heel veel over te vertellen, behalve dat hij prachtig is, schitterende kleuren weergeeft en dat er zich een meertje heeft gevormd.
Onderweg zijn we nog even gestopt bij een mooie maar naamloze, althans ik weet de naam niet, waterval en mochten we even paardjes aaien. IJslandse paarden zijn bijzonder. Ze stammen allemaal af van de Vikingpaarden, omdat IJsland een wet heeft die verbied dat er nieuwe paarden het land in worden gebracht. Hierdoor is een zuiver en sterk ras ontstaan. Die wet is nog steeds van kracht en schijnt een van de oudste van het land te zijn. De paarden zijn in de regel vrij vriendelijk. Maar natuurlijk vond eentje mijn vinger iets te lekker en dat liet hij/zij blijken door er iets te hard de tanden in te zetten.
David vond het gezien het weer verstandiger om eerst naar de Gullfoss waterval te gaan, want de zon brak door. Hierdoor waren we ook de grote bussen voor. Gullfoss is prachtig en schijnt wat kracht betreft de Niagara watervallen overtreffen, of dat echt zo is valt te betwijfelen. We hebben hier wat rondgewandeld en foto’s gemaakt. Het weer was best aangenaam, zeker niet koud en gelukkig ook niet winderig.
De volgende stop was Geysir de bekendste en grootste geiser van IJsland, die zijn naam heeft gegeven aan het fenomeen en aan warmwaterapparaten. Helaas is Geysir niet meer zo explosief en beperken zijn uitspattingen zich. Maar naast Geysir ligt Strokkur en die spettert met een enthousiasme waar je je klokje op gelijk kunt zetten. Dat leverde prachtige foto’s op en ook twee mooie filmpjes. De filmpjes zal ik later online zetten.
In het restaurant geluncht, dat was niet bijzonder.
De laatste stop van de dag was een tweevoudige. Dat kwam omdat IJsland was bewogen en het pad waarover wij zouden hebben gelopen was ingestort en een gapend gat van 15 meter diep was het resultaat. Normaal genomen stopt de bus op de parkeerplaats van Thingvellir National Park om de mensen eruit te laten en rijdt de bus daarna door naar de andere parkeerplaats om iedereen weer op te pikken.
Thingvellir National Park is misschien wel de meest belangrijke plek in IJsland. Allereerst sta je hier op de breuklijn tussen de twee tektonische platen en zie je overal scheuren in het landschap. De grap is dat je dan zogenaamd op beide continenten tegelijk kunt staan. Op zich best bijzonder en apart dat je op zo’n locatie bent en echt de gevolgen van een bewegende aarde kan zien. De andere reden is dat op deze plek de Vikingen die in IJsland zijn gaan wonen hier hun parlement hadden. Eens per jaar kwamen de chieftans/clanleiders bij elkaar om wetten te maken en verschillen op te lossen. Dit was in heel Noord-Europa de traditie, maar in IJsland heeft dit systeem zo’n 900 jaar stand gehouden. Dit systeem is de basis voor onze huidige democratie. De omgeving is prachtig en het uitzicht zo mogelijk nog mooier.
Hierna zijn we weer naar Reykjavik gereden en werden we weer keurig voor ons appartement afgezet.
’s Avonds hebben wij een pizza gegeten in ons appartement, weblogje bijgewerkt en wat tv gekeken.
Nesjavellir powerstation, hier begon onze Golden Circle
De prachtige kleuren van de Kerid krater
Zomaar een watervalletje onderweg, geen idee hoe ze deze hebben genoemd
Gullfoss is een indrukwekkende en zeer grote waterval
Gullfoss vanaf een andere kant, de zijkant, bekeken
En hier is het begin van Gullfoss die hierna naar beneden dendert
Strokkur de meest actieve geysir/geiser
De omgeving van Strokkur en Geysir, een actief gebied zeg maar
Thingvellir National Park, de 'breuklijn' tussen Amerika en Eurazië, in ieder geval is dit het gebied tussen de twee tektonische platen
Thingvellir National Park hier is onze huidige vorm van democratie ontstaan volgens de IJslanders
Vandaag is de dag van de South Coast Tour. We worden opgehaald door Odinn, onze gids van de dag. In de bus zit een stille jongen en verder niemand. We pikken nog een Engels stel op en dat is het gezelschap voor de dag. De stille jongen is een Fransman, die wel Engels probeert te praten, maar moeilijk te verstaan is. Odinn is een wat stugge, vreemde snuiter met humor. De Engelsen waren al eens met hem op tour geweest.
Met een klein gezelschap is een tour wel zo leuk om te doen en alles gaat wat sneller, dus heb je langer de tijd om bij de bezienswaardigheden te stoppen.
Odinn begon zijn verhaal over de ligging van IJsland, dat het een jong land is dat nog steeds gevormd wordt. IJsland ligt op de breuklijn van twee tektonische platen die uit elkaar schuiven, daarnaast ligt IJsland ook nog eens boven een hotspot. Kortom IJsland is een van de meest actieve regio’s op aarde waar het verschuivingen, bevingen en uitbarstingen betreft. Soms wel honderd per uur, niet alle voelbaar, maar er gebeurt wel wat.
Onze eerste stop was bij de Seljalandsfoss een fraaie waterval. Het waaide zo hard dat het water bijna terug naar boven werd geblazen. Wij moesten echt al onze laagjes aantrekken en dan was het nog heel heel koud. De grond rondom was behoorlijk bevroren en spekglad. Maar wat een spectaculair gezicht. De koude dreef ons snel weer het busje in.
De volgende waterval vinden velen mooier dan Seljalandsfoss, ik weet dat zo net nog niet. Skogafoss is best mooi en valt ook statig naar beneden, maar het is een waterval en daar is voor mij de kous mee af. Ook hier erg koud en harde wind, dus snel foto’s maken, proberen niet om te waaien en rap terug naar de bus.
Na een korte stevige lunch in Vik zijn we in de richting van Reynisfjara gereden. Hier zijn zwarte lavastranden en mooie rotsformaties, met een soort van pilaren. De wind was hier een stuk minder en de kou dus ook. We namen rustig de tijd om de omgeving te verkennen en de nodige foto’s te maken.
Onze laatste stop van de dag was bij Solheimajokull, een gletjer. De afstanden langs de zuidkust zijn nogal fors, dus meer konden we niet zien op een dag helaas. Maar de tocht naar de gletsjer was al spectaculair genoeg. We schudden alle kanten op in de bus en onze chauffeur stuurde met kinderlijk gemak over de stenen naar de parkeerplaats. Hier werden we wel overvallen door een snoeiharde wind die ook nog eens allemaal zand meevoerde. Ofwel we werden volledig gezandstraald. Mijn camera heeft het gelukkig allemaal overleefd. Vanaf de parkeerplaats naar de voet van de gletsjer was een redelijk barre tocht. Als maanmannetjes ingepakt kwamen we na een tijdje bij een soort van overkapping waar we onder konden schuilen. Daar stonden we dan onder duizenden jaren oud ijs. Dat was heel apart. Odinn vond het niet verantwoord om over de gletsjer te gaan lopen, dus hebben we ons beperkt tot het bekijken van een ondergrondse gletsjerrivier. Een groep schoolkinderen was wel bezig over de gletsjer te wandelen voorzien van speciale uitrusting. Opeens hoorden we een gil en zagen we de groep in een ravijn staren, daar hing kennelijk een van de kinderen. Gelukkig wisten ze die eruit te trekken en konden ze verder. Ik was allang blij dat wij niet zulke toeren hadden uitgehaald.
De rit terug naar Reykjavik ging redelijk voorspoedig en moe maar voldaan werden we gedropt bij ons appartement. Wij besloten om maar wat eten te gaan halen, want puf om uit eten te gaan hadden we niet. Dat werd de Thai, niet heel slecht, maar ook niet heel erg lekker en vooral kleine porties.
We zijn ook maar bijtijds naar bed gegaan, want de volgende ochtend worden we opgehaald voor de Golden Circle tour.
Seljalandsfoss, enorme wind blaast het water bijna terug
Seljalandsfoss, bevroren gras en plantjes
Seljalandsfoss, ijsriviertje, ik zei toch al dat het koud was
Skogafoss, ook hier heel koud en winderig, zeg maar stormachtig
Reynisfjara, zwart lavastrand met prachtige rotsformaties
Reynisfjara, grotten en bijzonder fraaie bergpartij
Onder de gletjser Solheimajokull, eindelijk even uit de wind
Solheimajokull, hier was vroeger ook gletsjer
Uitgeslapen, rustig aan gedaan, blogje bijgewerkt, foto’s op laptop gezet, lekker gedoucht en geschoren. ’s Middags de stad ingewandeld naar de Hallgrimskirkja en daar met de lift naar boven gegaan. Daar heb je een schitterend uitzicht over de stad en omliggende steden. Veel foto’s gemaakt en de hevige wind getrotseerd. Wat kan het waaien op zo’n hoogte. Hierna naar het oude centrum gelopen een broodje gegeten. Ook maar de taxi en bus besproken voor als we vrijdagochtend terug gaan, dan is dat maar geregeld. Toen naar het Cultuurhuis gewandeld en dat van binnen bekeken. Het is een museum over de geschiedenis van IJsland, het huis en dieren in IJsland. Wij hadden ons er meer van voorgesteld en helaas was niet alles voorzien van Engelse uitleg en ons IJslands is niet voldoende om alles te begrijpen.
We waren blij dat we in de koude buitenlucht stonden, dus zijn we lekker gaan wandelen in de richting van de natuurlijke vijver Tjörnin. Daar bleken heel veel vogels te zitten, helaas voor ons gewone huis-tuin-en-keuken-vogels zoals zwanen, ganzen, eenden en meeuwen, maar toch best leuk. We hebben koffie gedronken bij Café Paris en daarna zijn we naar Cinema No2 gelopen. Daar vertonen ze films over de uitbarstingen van de vulkanen op IJsland en over het onstaan van het land. Nog even gesproken met de eigenaar van de bioscoop en toen gegeten bij een grillrestaurant. Daarna weer door de koude wind naar ons appartement gelopen. Morgen gaan we op pad met de South Coast Tour, we zijn heel benieuwd en kijken er echt naar uit.
Hallgrimskirkja met Leifur Eriksson op de voorgrond
Uitzicht op Tjörnin vanaf de Hallgrimskirkja
Uitzicht op de bergen ten noorden van Reykjavik
Vogels en een kerkje bij Tjörnin
