Het eind van de romantische Strasse

Zondag 31 juli

We waren ietsje eerder aan het ontbijt en toen bleek er toch weer iets meer keus. De wat aparte heerschappen die ons gasthof bestieren, vullen gewoon niets meer bij, hooguit een sapje en dat is het wel. En aparte heerschappen zijn het zeker, met name eentje. Die zou zo kunnen figureren in een Engelse detective als geestelijk mishandelde zoon van een tirannieke moeder die uiteindelijk zijn moeder ombrengt en haar in stukjes over vuilcontainers verspreid. Hopelijk snap je een beetje het type zonderling dat ik hier probeer weer te geven.

Na het ontbijt het weblogje ge-updatet. Hierna zijn we weer rond de Weissensee gaan lopen. Nu lag het tempo een stuk hoger dan eerder deze week, terwijl de inspanningen van gisteren nog in onze kuiten gekerfd stonden (dank Maarten Ducrot). Richting het einde van onze wandeling is een soort van recreatiegebiedje waar je kan zwemmen, spelen enz. Je kan hier ook koffie drinken, dat was dan ook onze opzet. En zowaar, ook hier hebben ze Haferl Kaffee, dat kom je door heel Duitsland tegen evenals de Haferl Shokolade. Dat moet wel bijzonder zijn, dacht ik, dus laat ik er nu maar eens eentje bestellen. Ik kreeg een beker met koffie. Vol verwachting nam ik mijn eerste slokje. Het viel niet mee en niet tegen, maar heel speciaal was het zeker niet. Toch maar eens Google Translate geraadpleegd, blijkt dat Haferl gewoon mok of beker betekent. Niks bijzonders dus die koffie. Ach we konden de gein er wel van inzien.

’s Middags beetje rustig aan gedaan en daarna naar Füssen gereden. Min of meer direct naar het hohe Schloss gelopen, want dat ging bijna sluiten.

Het hohe Schloss

De muren van het slot zijn dusdanig beschilderd dat er een 3D-effect ontstaat, heel leuk gedaan. Het blijkt dat de schilderingen stammen uit de 15^e eeuw.

De 3D-schilderingen op de muren van het slot

Na ons bezoekje aan het slot hebben wij onszelf op een ijsje getrakteerd. En wat een traktatie was dat! Zelfs zo lekker dat we ons een tweede maal verwend hebben met een bolletje Schlossijs. Hierna bij een leuk tentje tamelijk slecht gegeten, heel vet, heel zout en verder niks bijzonders. Wel jammer dat ons laatste maaltje in Duitsland zo tegenviel.

’s Avonds de laatste voorbereidingen getroffen voor onze trip naar de Ardennen. Het plan is om rond negen uur te vertrekken.

 

Maandag 1 augustus

We hebben het voor mekaar gekregen om de auto te starten om kwart over negen. De eerste twee uur ging het asfalt in razende vaart onder ons door. Zo nu en dan werd de snelheid eruit gehaald door een Baustelle, maar dat mocht de pret niet drukken. Bij de eerste tankbeurt hadden we wel enorme vertraging, ruim een half uur gewacht voordat we konden tanken. Zonde van de tijd, want je rust nog niet uit, terwijl je ook niet verder komt. Bakkie gedaan en weer ingestapt. De volgende etappe ging eigenlijk net zo voorspoedig. We hadden een klein stukje file, maar dat mocht geen naam hebben, een paar Baustelle, maar verder konden we met hoge snelheid Duitsland door. Een laatste stop om wat te eten en toen de laatste 150 kilometer naar Trois Ponts. Daar kwamen we uiteindelijk om kwart voor vijf aan.

Trois Ponts is een schattig parkje, niet al te groot. Wel heel veel spelende kinderen toen wij aankwamen. Je hebt geen privé-terras en iedereen lijkt mekaar al te kennen. Het huisje zelf is vrij simpel en sommige zaken zijn met de Franse slag aangesloten. De badkamer is een combinatie van heerlijk (de douche) en vreselijk (de wasbak en het toilet). Het bed is heel erg klein, maar het onderlaken nog kleiner.

Ons appartementje in Trois Ponts

Boodschappen gedaan bij de CarreFour en een curry-achtig hapje gemaakt. Het was niet zoals we gewend zijn, maar het was wel erg lekker. Daarna nog loopje over het park gemaakt en toen moe naar bed.

Romantische Strasse teil 6

Zaterdag 30 juli 2011

We werden wakker in een treurige wereld: regen, bewolking en donkerte maakten de dienst uit. Ons plan was om naar Füssen te gaan en ook naar Schwangau. We besloten om eerst naar Schwangau te rijden, de beroemde kastelen te bekijken en dan naar Füssen terug te keren. Beppie, zo noemen wij onze navigatie, want ze bept er vrolijk op los, bracht ons keurig op de beste parkeerplaats bij de kastelen. Vijf euro aftikken, maar dan kon je wel de hele dag staan.

Het hield op met zachtjes regenen, maar wij besloten toch naar het eerste kasteel/slot te lopen, dit was Hoheschwangau. Ik had de capuchon uit mijn jas gehaald, omdat mijn kraag daar zo dik van wordt. Die capuchon zit in een tas die in onze hotelkamer stond, kortom mijn haartjes werden nat, ook al omdat ik een hekel heb aan paraplu’s.

Hohenschwangau vanuit de verte

Enfin eenmaal boven gekomen, bleek dat je beneden kaartjes had moeten kopen en dat er voor dit kasteel een wachttijd was van minimaal twee uur en dan moest je ook nog eens met een rondleiding mee. Daar hadden wij geen zin in, dus zijn we terug naar beneden gelopen. Daar eerst maar eens een bakkie koffie gedronken, ook hier weten ze dondersgoed wat woekerprijzen zijn, €3,40 voor een koffie uit een kan. Maar ja we zaten even droog. Toen de regen was gestopt zijn we naar het andere kasteel gewandeld, dat is het kasteel Neuschwanstein. Beide kastelen zijn gebouwd in opdracht van Lodewijk II van Bayern, een wat bijzondere koning die zich steeds meer terugtrok in zijn sprookjeswereld. Uiteindelijk is hij afgezet en een dag later lag hij dood te water.

Sprookjeskasteel Neuschwanstein een beetje in de wolken

Neuschwanstein is de meest sprookjesachtige van de twee kastelen, het ligt op een schitterende locatie en de weg erheen is ook fraai om te wandelen. Na een kleine veertig minuten bergop wandelen kom je bij de voet van het kasteel. Zonder kaartje kan je een klein stukje naar binnen, tot het punt waar de rijen beginnen. En dan te bedenken dat beneden bij de kaartverkoop de rijen al erger zijn dan op een drukke dag in de Efteling.

Wij zijn rond het kasteel gelopen en door het bos naar de Marienbrücke, vanaf hier heb je het mooiste zicht op het kasteel.

Na deze schoonheid zijn wij via het steilste pad afgedaald naar de parkeerplek, dat was nog een pittige wandeling. Moe, maar ook voldaan qua indrukken, zijn we in de auto gestapt en naar Füssen gereden.

Binnenin het klooster

Füssen is het eindpunt van de romantische Strasse en wat een leuk plaatsje is dat. Heel veel mooie gebouwen, een fraai slot, mooie straatjes en bovenal een zeer relaxte sfeer. Ook Füssen ligt aan de Lech, een mooie brede helblauwe rivier.

De Lech kwamen we al eerder tegen bij Landsberg

In Füssen hebben we lekker rondgewandeld, bij de Chinees vrij laat geluncht, daarna nog een terrasje gepakt en uiteindelijk bij de Mac nog een hamburgertje gehaald, omdat we niet meer zo’n honger hadden. Morgen gaan we hier nog een keer heen om het slot te bekijken.

Romantische Strasse teil 5

Vrijdag 29 juli 2011

Lekkere lang nacht geslapen, wekker gezet zodat we het ontbijt zouden halen. De schoonmaakster kon niet, maar moest wel, wachten, want wij waren nog niet klaar. Ontbijt was eenvoudig maar ruim voldoende. En eten met zo’n schitterend uitzicht is natuurlijk helemaal geen straf.

Uitzicht op de Weissensee

Na het ontbijt de wandelschoenen aangetrokken en rond de Weissensee gewandeld. Prachtige wandeling. Het begon fris en met een spettertje regen, maar al gauw klaarde het op en begon de zon door de bomen heen te schijnen. De wandeling voert over een meestal prima te belopen pad en vlak langs het water.

Ons gasthof vanaf de overkant gezien

Genoeg bankjes om even te zitten en de omgeving in je op te nemen of je zonden te overdenken. Halverwege de wandeling op terrasje gezeten en een Strammer Max en apfelstrudel gegeten. Een Strammer Max is een uitsmijter. Na de wandeling terug bij ons gasthof een lekker bakkie gedronken en rustig aan gedaan de rest van de middag.

Romantische Strasse teil 4

Donderdag 28 juli 2011

’s Ochtends rustig aan gedaan, boodschapje bij de buurtsuper gehaald en toen de Strasse vervolgd. We zijn gestopt bij Landsberg am Lech, dat tegen een heuvel aan gebouwd is. Prachtig gelegen aan de Lech met een fraaie kunstmatige waterval. Mooi plaatsje, mooie gebouwen en een terras waar ze de lekkerste koffie serveren. Helaas werd meisje hier gestoken door een wesp, gelukkig valt de schade mee. Het vinden van een parkeerplek was eigenlijk het lastigst. We hebben talloze rondjes gereden voordat we eindelijk een plekje wisten te bemachtigen.

De hoofdstraat van het mooie Landsberg am Lech

Na Landsberg snel doorgereden, want er stond ons nog meer te wachten en Füssen was nog ruim anderhalf uur rijden. Op naar Schongau.

Je kan veel over Schongau zeggen, maar niet dat het een wonderschoon plaatsje is. We hebben elke heg en steg gezien in dit gehucht, we hebben deel van de rondwandeling gevolgd, we hebben met het boekje erbij gezocht naar fraaie panden, maar we hebben niets, maar dan ook niets van enige schoonheid kunnen ontdekken. Uiteindelijk maar op een terrasje neergestreken om een braadworst als vrij late lunch te gebruiken. Na vergeefse pogingen een mooi uitzicht punt te vinden, hebben we de auto maar weer opgezocht en zijn naar Füssen gereden.

Het hoogtepunt van Schongau

Mooie rit door de dalen, rondom bergen, meertjes en mooie dorpjes. Ons hotel ligt iets buiten Füssen in het dorpje Weissensee aan, hoe kan het ook anders, de Weissensee. Vanaf ons balkon hebben we uitzicht op dit meer. De kamer is wat aan de gedateerde kant, typisch Duitse inrichting, maar voldoet verder prima en we hebben tenminste een balkonnetje. Hier blijven we vier nachtjes. Wat we precies gaan doen de komende dagen is nog ongewis en hangt van het weer af. Het regent hier nogal.

Dagje Dachau

Woensdag 27 juli

Uitgeslapen, althans, we waren wel op tijd voor het ontbijt. En dat ontbijt was prima de luxe, goed verzorgd uitgebreid. Op het moment dat wij binnenkwamen werden alle schalen weggehaald. Wij dachten ‘kak’, te laat, maar niets was minder waar, alles werd nieuw aangevuld. Heel fijn. Na het ontbijt besloten om niet naar Augsburg, maar naar Dachau te gaan. Dat leek ons wel een bijzondere onderbreking van de route. Als je zo dicht in de buurt bent, moet je er wel heen. Zeker in tijden waarin de intolerantie hoogtij viert, is een bezoekje aan een van dit soort misselijkmakende instituten geen overbodige luxe. Het versterkt het gevoel van ‘dit nooit meer’ en die leus zouden sommigen zich eens moeten herinneren!

Overzicht van de verzamelplaats

Wat kan je zeggen over Dachau. Heel indrukwekkend. Er is niet eens zoveel bewaard gebleven van de gebouwen, maar dat wat er staat, maakt wel indruk. Wat daar ooit gebeurd is, kan geen mens goed bevatten.

Om nooit te vergeten

Na ons bezoek zijn we teruggereden naar het hotel en hebben daar erg lekker gegeten. Morgen gaan we op weg naar Füssen, onze laatste stop aan de romantische Strasse.

Romantische Strasse teil 3

Maandag 25 juli 2011

Ontbijt in Schwarzes Lamm is eenvoudig en goed, de eitjes zijn alleen heel zacht en dat vinden wij wat minder. Na het ontbijt de stoute wandelschoenen aangetrokken en naar Rothenburg ob der Tauber gewandeld. Een dikke twintig minuten bergop. Dat ging gisteravond een stuk gemakkelijker. Uiteindelijk kregen we de tred te pakken en bereikten we sneller dan gedacht Rothenburg.

Rothenburg van een afstandje

Wat een mooi plaatsje is dat zeg. Een levende antieke ansichtkaart zeg maar. Het bleek dat je op de stadsmuur een groot deel van de stad langs kon lopen, dat hebben wij dan ook maar gedaan. Heel leuk om zo vanuit de hoogte het stadje te aanschouwen. Ook heel leuk om over de stadsmuur te lopen, die is overigens overdekt en dat geeft het geheel een gezellig knus en kneuterige uitstraling. Meer dan de helft van de omtrek van de stad is op deze wijze te bewandelen en dat hebben wij dan ook gedaan. Hierna het stadje zelf ingestapt en met behulp van een plattegrond alle bezienswaardige panden bekeken.

Het imposante stadhuis van Rothenburg

Koffie met gebak bij een prima bakkertje. De koffie is in deze contreien meer dan behoorlijk. Na de koffie weer verder gewandeld en eigenlijk het hele stadje ontdekt. Eind van de middag bij een bloedchagrijnige Italiaan op het terras een matige ijschoco gedronken. Op de terugweg hebben we de Rothenburger specialiteit gekocht: schneeballen. Dat zijn ronde bollen van koekdeeg met een vulling. De weg van Rothenburg naar Detwang waar ons gasthof staat, ging deze keer bergafwaarts en dus ook twee keer zo vlot. Bij het gasthof aangekomen besloten we spontaan om op het terras in de zon nog wat te drinken. Hierna op de kamer de kuiten gemasseerd, want dat was hard nodig. En wederom heerlijk gegeten in ons gasthof, ditmaal een rumpsteak en  lamsrug. Nu nog even het verslagje afmaken en koffie drinken. Straks slapen, want morgen weer een dag met autorijden, plaatsjes bezoeken en veel lopen.

 

Dinsdag 26 juli

Op tijd opgestaan, ontbeten en uitgecheckt. Via een prachtige route naar Dinkelsbühl gereden. Vlak buiten de stadsmuur een parkeerplaatsje gevonden. Groot deel van de stadswandeling gedaan, het begin vond ik weinig tot niets aan, omdat je weinig van de stad te zien kreeg, alleen wat obligate torentjes. Stukje buitenom de stadsmuur was wel wat leuker.

Toren met houten woning

We waren zelfs nog net geen getuige van een aanrijding, we hoorden een kind gillen, draaiden ons om en zagen een fietsje naast een oude Mercedes liggen. Het kindje rende hard huilend bij de auto weg. We stonden te ver weg om hulp te bieden, maar moeder en kind werden beide goed opgevangen door omstanders, waarschijnlijk was schrik de ergste verwonding. Enfin wij hebben Dinkelsbühl verder verkend. Op een terrasje gezeten met een thee en een ijschoco. Verder buitenom gelopen, langs prachtig parkje, hier hebben wij een tijdje aan het water gezeten in het felle zonnetje.

De buitenkant van Dinkelsbühl

Uiteindelijk de auto opgezocht en doorgereden op de romantische Strasse naar Donauwörth. Hier komen de Donau en de Wörnitz samen en op het eilandje in het midden is Donauwörth ontstaan. Ik vond het bijzonder leuk om die schöne graue Donau te zien, blauw is-tie zeker niet. Donauwörth schijnt een van de allermooiste straten van Duitsland te hebben. Aan de ene kant snap ik wel wat men bedoelt en aan de andere kant ben ik nou ook weer niet helemaal ondersteboven van dit straatbeeld.

Nou dit is hem dan, de mooiste straat van Duitsland...

Enfin we hebben hier een pizza gegeten en nog een ijsje. Op weg naar Augsburg, waar ons volgende hotel is. De route naar Augsburg schoot lekker op, Autobahn en dus lekker doorrijden. Dat kan onze nieuwe V50 best aardig, hij is niet de snelste, maar eenmaal op gang doet hij leuk mee en je merkt niet hoe hard je stiekem gaat.

Ons hotel bleek zo’n 12 kilometer buiten Augsburg te liggen in Königsbrunn. Prima hotelletje, veel te grote kamer en een parkeergarage. ’s Avonds gegeten bij het hotel, dat was prima, maar wel royaal geprijsd.

Romantische strasse teil 2

Zondag 24 juli 2011

Goed ontbeten, daarna uitgecheckt en onze auto uit de ondergrondse gehaald. Würzburg achter ons gelaten en naar Tauberbischofsheim gereden. Direct achter de VVV geparkeerd, het oude stadhuis. Het stadje doorgelopen, alles gezien wat het bekijken waard was en toen de auto weer opgezocht.

Tauberbischofsheims blikvanger

Volgende stop op onze weg was Bad Mergentheim, Lauda-Königshofen hadden we overgeslagen. Bad Mergentheim is een kuuroord. Hier hebben we het martkplein bekeken en tegenover het slot hebben we koffie gedronken met een zeer machtig gebakje. Hierna door de slottuin gewandeld naar het kuurpark, dat was niet zo spectaculair. Terug naar het slot en het museum bekeken. De wenteltrap in het slot is heel bijzonder, de rest van het museum is niet geweldig tenzij je van poppenhuisjes houdt. Het is wel een groot museum en als je geïnteresseerd bent in de ridders van de Duitse orde, dan moet je dit museum ook zeker bezoeken. Je ziet, ze zijn van alle markten thuis, kamers over de religieuzen, de Tweede Wereldoorlog zijn er ook nog.

facade van slot Bad Mergentheim

Wij hadden wel genoeg gezien en van al het lopen waren we hongerig geworden. Het is zondag en in Duitsland geloven ze in meer dan sprookjes alleen, dus is bijna alles dicht op zondag. Wij zijn toen maar bij de Turk een broodje kebab gaan eten. Prima te doen met een halve liter appelsap. Jammer wel dat die Duitsers prik in appelsap doen, is wennen en beduidend minder lekker.

Natuurlijk stond er nog een volgende stop op het programma, namelijk Slot Weikersheim. Hier hebben wij alleen de slottuin en het marktplein bekeken. De tuin was prachtig, groots en meeslepend, voor zover een tuin dat kan zijn. Het dorpje zag er ook leuk uit, maar daar zijn we heel snel doorheen gelopen vanwege de live-muziek die mij iets te jazzy in de oren klonk.

de tuin van slot Weikersheim

het slot Weikersheim

Hierna moesten we snel richting Rothenburg ob der Tauber, want voor zes uur moesten we inchecken. Hierdoor hebben we de plaatsjes Creglingen en Röttingen links of rechts laten liggen. We slapen vannacht in gasthof Schwarzes Lamm in Detwang op een kilometer afstand van Rothenburg. Daar gaan we morgen heen wandelen en het oude centrum verkennen. Voor vandaag hebben we genoeg gedaan, dus nu lekker op ons gemakkie relaxen op de kamer.

Romantische Strasse teil 1

Het is lange tijd stil geweest, maar ik zal hier nu verslag doen van onze vakantie die langs de Romantische Strasse voert.

Vrijdag 22 juli 2011

’s Ochtends rond half tien gaan rijden. Alles zat mee in Nederland, dus we waren vlot de grens over. Ook in Duitsland konden we lekker doorrijden tot we in de buurt van Keulen kwamen. Daar begon het gedonder. Stau, stau en nog eens stau. Over een stuk van zeventig kilometer hebben we nota bene drie uur gedaan. We hadden rond een uur of vier in Würzburg kunnen zijn, pauzes meegerekend. Uiteindelijk waren we pas tegen half acht bij ons hotel. Daar parkeerden we de auto in een soort lift. Auto verdween onder de grond, beetje vreemd, maar wel handig.

Hotel is in orde. Zeer vriendelijke meneer van het hotel heeft ons alle hotspots van Würzburg gewezen op de kaart.

Na het inchecken gegeten bij een leuk tentje vlak bij de roze kerk. Schnitzel en Cordon Bleu op het menu.

Zaterdag 23 juli 2011

Het ontbijt is in dit hotel bijzonder. Je kan echt uit van alles kiezen: vis, garnalen, inktvis, augurken, allerlei kaasjes, vleessoorten, fruit en gebak. Niet alles leek ons geschikt voor de nuchtere maag.

De Festung

Na het ontbijt zijn we naar het busstation gelopen en hebben daar de bus naar de Festung genomen. De Festung is het kasteel boven op de berg, vanwaar je een pracht uitzicht hebt over Würzburg. Rond en in het kasteel gewandeld, van het uitzicht genoten en toen terug gewandeld naar de oude stad. De oude stad kom je binnen via een prachtige brug. Als je ooit in Praag bent geweest, dan zal je veel overeenkomsten zien met Würzburg.

De rest van de middag door het centrum gewandeld langs alle bezienswaardigheden. Aan het eind van de middag naar de residentie. Dit gebouw mochten we volgens de meneer van het hotel absoluut niet missen. Het is gebouwd in opdracht van de geestelijken die hun onderkomen in de burcht niet meer vonden voldoen aan de eisen van de tijd. Om te laten zien hoe welvarend ze wel niet waren, hebben ze het gebouw volgepropt met alle pracht en praal die ze konden verzinnen. Ik vond het wat teveel van het goede, hoewel er prachtige stukken tussen zaten. Mooie plafondschilderingen en even zo mooi stucwerk. Maar de muren waren té versierd, té druk en dus niet zo mooi of bijzonder. Enfin de benen gingen zeer doen van het vele lopen, dus de rust van de tuin opgezocht. Ook die was evenals de residentie enorm. Terug naar het hotel, beetje gelummeld, de voeten rust gegund, knieband omgedaan en weer de stad in.

De residentie

Op zoek naar een Aziatisch restaurant hebben we weer de halve stad doorkruist. Uiteindelijk toch maar bij een normaal Duits restaurant gegeten. Lokale specialiteit spätzels met drie soorten vlees in een roomsaus met gesmolten kaas. Ik voelde de aderen dichtslibben. Het andere bord was gevuld met een prachtige opgemaakte toren van salade en zalm. Erg lekker gegeten. Hierna wilden we koffie en ijs eten. Dus afgerekend en op zoek naar een tentje waar ze koffie en ijs verkopen. Weer de halve stad doorgesloft en uiteindelijk een prima tent gevonden. Hier een ijskoffie/choco en een thee gedronken. Hierna maar eens terug naar het hotel, want we zijn inmiddels wel een beetje moe en morgen gaan we pas echt de Romantische Strasse berijden.